امیر عابدینی: باشگاه هواداران، الگوی تلاش در زمینۀ حمایت مالی است

۹۶/۰۲/۲۷
امیر عابدینی: باشگاه هواداران، الگوی تلاش در زمینۀ حمایت مالی است

مهندس امیر عابدینی، از مدیران برتر کشور در دهۀ ۱۳۷۰ بود که از مسیر استانداری، به ورزش وارد شد. معاون پیشین وزارت معادن، در مدتی کوتاه در فوتبال، بر مناصب درخورتوجهی، همچون ریاست فدراسیون فوتبال و مدیرعاملی پرسپولیس و عضویت در شورای اسلامی شهر تهران تکیه زد. رفته‌رفته، وی از متن فوتبال دور شد؛ اما دهۀ ۱۳۸۰، در پاسارگاد و داماش و چند تیم متوسط دیگر حضور یافت که برای اعتبار مدیریتی او چندان خوب نبود. آنچه می‌خوانید حاصل گفت‌وگو با مرد اقتصاد فوتبال ایران است:
 می‌خواهیم از قبل آغاز کنیم: بازگشت امیر عابدینی به فوتبال، به‌خاطر قلبش بود؟

نه، به‌خاطر قلب آقای تاج، از دوستان قدیمی بنده بود که گفتند برای کمیتۀ بازاریابی بیایم و آمدم.

باوجوداین، سابقۀ مدیریت شما در دهۀ ۱۳۷۰ و موفقیت‌ها و قهرمانی‌هایتان، به‌راستی با جایگاه و مسئولیت کنونی‌تان مطابقت دارد؟

وقتی از فلسفۀ فوتبال، عاشقانه حرف می‌زنیم، بزرگی هرشخصی را از روی منصب و جایگاه شغلی قضاوت نمی‌کنند.

از زمانی‌که وظیفۀ رسیدگی به اقتصادی و درآمدزایی فدراسیون را برعهده گرفته‌اید، روابط ارگان‌های مرتبط و حامیان مالی چگونه بوده است؟
از کنش ‌و واکنش‌های همکاران این بخش خوشحالم. البته من دیر به این سیستم اضافه شدم؛ اما در مدت حضورم، می‌دانم که این گروه با تمام توان فعالیت می‌کند. خوشبختانه از زمان آغاز فعالیت سامانه ۹۰۹۰ در قالب باشگاه هواداران فوتبال ملی، بسیاری از دغدغه‌های فوتبال ملی که متأثر از تأمین مالی بود، رفع گردیده و درواقع این سامانه به پل ارتباطی هواداران و تیم‌های ملی بدل شده است. درپی این تلاش همه‌جانبه و مشترک مردم و فدراسیون، نتایج درخورتوجهی در همه رده‌ها، از تیم‌های پایه گرفته تا فوتسال و ساحلی و تیم بزرگسالان، کسب شده و امروز جایگاه فوتبال ایران در قاره کهن رفیع و قابل ستایش است. به‌یقین فوتبال ملی ما شایستگی این موقعیت را دارد و امیدوارم گروه‌های مرتبط در بخش‌های دیگر، همین‌گونه بکوشند و از پتانسیل خود همگام با باشگاه هواداران در راه اعتلای فوتبال ایران حرکت کنند.
آقای عابدینی، در دهۀ ۱۳۷۰، باشگاه پرسپولیس با حضور شما، پنج بار قهرمان شد. با این کارنامۀ درخشان، چرا در بحث‌وجدل‌های مدیریتی فوتبال، از خودتان دفاع نمی‌کنید؟
مگر محکوم هستم که بخواهم از خودم دفاع کنم؟ گفتم که حضور من در فوتبال و گذشته و امروزم، همه به فلسفه و تعریفم از فوتبال مربوط است.
در سال ۱۳۷۹، به جایگاهتان حمله کردند؛ ولی شما از موقعیتتان دفاع نکردید، چرا؟
می‌گویم؛ اما جرئت نوشتن داشته باش! من از فوتبال و البته پرسپولیس جدا شدم؛ هرچند شما حافظه‌تان قوی است و می‌دانید که علی پروین، بعد از قهرمانی سال ۱۳۸۰ چه گفت.
*بله، گفت که این قهرمانی را مدیون امیر عابدینی هستیم؛ درحالی‌که شما مدیرعامل نبودید و صندلی خود را  در آن درگیری‌ها ترک کرده بودید.
بله، برای جلوگیری از تشنج‌ها در ساختار سیستمی ورزش مملکت، سکوت کردم و فقط در پشت‌پرده، مدیریت پرسپولیس را برعهده گرفتم.
سؤالی دیگر، همان‌طورکه علی پروین دربرابر شما حق انصاف را ادا کرد، خوردبین هم دربارۀ چند نفر از بازیکنان که به شما پشت کرده بودند، گفت که آنان ناجوانمردانه رفتار کرده‌اند و خدا جوابشان را خواهد داد و داستان‌های دیگر... .
نه، این‌ها جوان بودند. اگر هم جوان نبودند، در سن فوتبالی نبودند. جوان هم اشتباه می‌کند. من از کسی دلخور نبودم.
حتی از اینکه بعد از شما، مدیریت دولتی پرسپولیس به ناکامی این تیم در سال‌های متمادی منجر شد، چطور؟ دلخور نبودید؟
نه، این هم حکایتی دارد. این اتفاق‌ها در زمان دولت هشتم روی داد که به رئیس سازمان ورزشش علاقه داشتم؛ به‌همین‌دلیل، از تصمیم‌های گرفته‌شده تمکین کردم. در زمان آن دولت، تصور می‌شد که با سیستم مدیریت دولتی پرسپولیس و استقلال، تیم ملی قوی‌تری خواهیم داشت و به‌همین‌خاطر هم، دادگان را به‌عنوان ریاست فدارسیون فوتبال انتخاب کردند.
در سال‌هایی که از پرسپولیس جدا شده‌اید، پرسپولیس کدام فصل را از همه بیشتر دوست داشتید؟
همیشه به همۀ تیم‌های پرسپولیس علاقه داشتم و به آن‌ها عشق می‌ورزیدم.
نظرتان دربارۀ تیم کنونی چیست؟
تیم فعلی، یکی از بهترین و جذاب‌ترین تیم‌هاست؛ تیمی یکدست و دوست‌داشتنی با مدیری کاربلد و بازیکنانی قدرتمند و البته سرمربی بادانشی، به‌نام برانکو ایوانکوویچ.
از دیدگاه من، ایدۀ استفاده از سرمربی پیشین تیم ملی در باشگاه پرسپولیس، ایدۀ جالبی بود که از شما تقلید کردند؟
بله، خیلی هم خوب بود. با آن فرمول، استانکو پوکله‌پوویچ آمد و آن تیم پرسپولیس، قهرمان شد و حالا هم برانکو ایوانکوویچ، قهرمانی استانکو را تکرار کرد.

در فوتبال ما، اگر مدیر هرقدر هم خوب باشد؛ ولی نتیجه نگیرد، مدیریتش را موفق نمی‌دانند. با این فرمول، اگر پرسپولیس قهرمان نمی‌شد، کار طاهری موفق جلوه نمی‌کرد؟
حضور برانکو ایوانکوویچ روی نیمکت پرسپولیس نیز، در راستای سیستم مدیریتی باشگاه بوده است و سیستم مدیریتی، از کادرفنی جدا نیست. 
در دوران حضور شما، پرسپولیس پنج بار در لیگ و یک بار در جام حذفی قهرمان شود. اگر در آن سال، یعنی سال ۱۳۷۶، از لیگ کنار نمی‌کشیدید و آن دو بار، از حضور در نیمه‌نهایی جام حذفی انصراف نمی‌دادید،  به‌نظرتان قهرمان نمی‌شدید؟
در آن سال‌ها، تیم ما عالی بود و عنوان قهرمانی را با اختلاف شش، پنج، سیزده و هفت امتیاز به‌دست آورد. بااین‌حال، واقعاً نمی‌دانم که اگر از دو دورۀ جام حذفی کنار نمی‌کشیدیم، قهرمان می‌شدیم یا خیر!
می‌گفتند به‌دلیل آنکه در سال‌های ۱۳۷۵ و ۱۳۷۸، در لیگ ایران قهرمان شده بودید، از روی عمد، از دو بازی نیمه‌نهایی در جام حذفی کناره‌گیری کردید تا استقلال قهرمان شود!
در فرهنگ فوتبالی من، استقلال همیشه رقیبی دوست‌داشتنی محسوب می‌شده است. به‌هرحال، تضعیف این تیم، مانند تضعیف پرسپولیس بوده است و اگر در آن سال‌ها، استقلال قدرتمندی نداشتیم، تیم ملی خوبی هم نداشتیم و رقابت ما و استقلال، جذابیتش را از دست می‌داد. 
مردم شما را به‌خاطر آن قهرمانی‌های خاطره‌انگیز، ستارگانی که آوردید و قدرتتان در دفاع از پرسپولیس دوست داشتند. شما خودتان را در چه معیاری برجسته می‌دانید؟ 
در داشتن عشق به مردم عزیز که از صمیم قلب دوستشان دارم و علاقۀ آن‌ها را مهم‌ترین سرمایۀ خودم می‌دانم.

نظرات

Restricted HTML

  • تگ‌های HTML مجاز: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.